KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2010/580 E., 2010/7048 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2010
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Rüşvet almak ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanık ... ile rüşvete aracılık etmek suçundan sanık ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'in eylemlerinin görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisi olmayanın resmi belgede sahteciliği suçlarını, sanık ...'nin eyleminin ise görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine dair, Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/03/2007 gün ve 2004/47 Esas, 2007/32 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan,
dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi. T.C.
Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/3 ve 231/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün ve 2007/9-18 sayılı kararına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, hüküm fıkrasında başvuru merciin eksik gösterildiği, sürenin de tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlık CMK.nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından,
sanıklardan ... müdafiin 31/05/2007 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Hükümlerden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2010/580, K. 2010/7048, 30 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama