Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/6963 K.2012/11677

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun TCK'nın 248. maddesi kapsamında bir ödemesi olmadığından tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ... hakkında mahkemece 1.250,00 YTL'yi zimmetine geçirdiği kabul edilerek iade sebebiyle TCK'nın 248. maddesinin tatbiki, TCK'nın 43. maddesinin ise uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık ...'nun ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yönetim kurulu başkanı diğer sanık ...'ın ise başkan yardımcısı oldukları, çift imza ile bankadan para çekmeye yetkili olan sanıkların birlikte 26/09/2006 tarihinde 343,52 YTL, 29/11/2006 tarihinde 338,63 YTL, 22/12/2006 tarihinde 4.200,00 YTL, 29/12/2006 tarihinde 6.900,00 YTL, 05/02/2007 tarihinde 810,00 YTL olmak üzere toplam 12.592,15 YTL kooperatif parasını bankadan çekerek, fikir ve eylem birliği içinde hareket edip mal edinmek suretiyle zincirleme basit zimmet suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Her iki sanık yönünden, hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan her iki sanık hakkındaki hükümlerde yeralan TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılıp yerlerine "sanığın 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye,