KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2010/7334 E., 2010/8105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2010
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.09.2009 gün ve 2008/218 Esas, 2009/174 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 12.02.2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı kararı gereğince sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sonucun gerçekleşmiş olması nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlara teşebbüsün olanaklı bulunmadığı gözetilip 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin aynı Yasanın 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak ancak 103/2. madde ile tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp daha sonra 103/6. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde 103/6. maddesinin uygulanması sonucu verilen cezadan teşebbüs nedeni ile indirim yapılması suretiyle noksan cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun sonucunda mağdurenin beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan görüş alınarak saptanması gerekirken, ayrıntılı, yeterli ve kanaat verici olmayan rapora dayanılarak 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2010/7334, K. 2010/8105, 4 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama