Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/7841 K.2012/12079

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın işlediği iddia edilen görevliye direnme suçunun; 765 sayılı TCK'nın 258/1 madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 03/08/2002 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında rüşvet teklif etmek suçundan kurulan hükme gelince;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede,

Sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkümiyetinin bulunması karşısında hakkında 5271 sayılı Yasanın 231/5. maddesinin uygulanması mümkün olmadığından tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.