Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/973 K.2010/1934

Müstehcenlik suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2008 gün ve 2008/371 Esas, 2008/500 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin vaki temyiz talebinin reddine dair, aynı mahkemece tesis edilen 18.11.2008 gün ve aynı sayılı ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nun 34/2, 231/2. ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, temyiz talebinin reddine dair 18.11.2008 tarihli kararda ise bu hususlar gösterilmeyerek usul hükümlerine aykırı davranıldığı,

bu itibarla katılanın 02.12.2008 tarihinde tebliğ olunan karara yönelik 15.12.2008 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, keza, sanık hakkında sonuç olarak 1 yıl hapis cezası ile birlikte 600 TL adli para cezasına hükmedilmiş olması karşısında, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın tür ve miktarı itibariyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşıldığından red kararının kaldırılmasına ve temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, sanığın adli sicil kaydı da gözetilerek, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,