Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/1522 K.2012/12961

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...’nın işlediği iddia edilen denetim görevinin ihmali ile zimmete neden olma suçu için 765 sayılı Yasanın 203/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

S.S. Şentürk Yapı Kooperatifi yönetim kurulu üyeleri olan sanıkların, görev yaptıkları 26/01/2002 – 25/05/2003 tarihleri arasında üyelere ait defter, giriş miktarları ve aidat iadeleri ile ilgili düzenli kayıt tutmadıkları, avans ödemelerinin önemli bir kısmını belgeye bağlamadıkları ve 13.727.638.661 TL belgesiz ödeme yaptıkları iddiaları ile haklarında zimmet suçundan kamu davası açılmış ise de, mahkemece aldırılan üç kişilik Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişi kurulunun raporlarına göre, tüm defter ve aidatların düzenli olarak tutulduğu ve belgesiz harcama miktarının sadece 513.245.294 TL olup bu farkında yıl içinde verilen avansların muhasebeleştirilmesindeki yanlışlıklardan kaynaklandığı ve ortada herhangi bir zimmet bulunmadığının belirtilmiş olduğu anlaşılmakla,