Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/2637 K.2012/13153

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Muğla ili Milas ilçesi Kargıcık köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, köyde oturanların elektrik faturalarını tahsil etme konusunda katılan ... ile 22/10/2002 tarihli bir protokol imzaladığı ve bu protokol gereğince 2003 yılı şubat ayında köy sakinlerinden kendisine zimmetle teslim edilen faturalar karşılığında 1.051,84 lira para topladığı, bu parayı katılan kuruma vermeyerek tamamını mal edindiği iddiasıyla hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, Milas Asliye Ceza Mahkemesince eylemin zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmesi üzerine ve yapılan yargılama sonunda eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu niteliğinde olduğu kabul edilerek mahkümiyet kararı verildiği anlaşılmış olup;

Mal edinildiği iddia edilen paranın köy tüzel kişiliğine ait bir para olmayıp, sanık ile katılan kurum arasındaki protokolün özel bir anlaşma niteliğinde olması ve sanığın katılan kurum adına yaptığı elektrik parası toplama işinin icra ettiği kamu görevi ile bir ilgisinin bulunmaması nedeniyle oluşa uygun olarak mahkemece de kabul edildiği gibi sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ancak bu suç için 765 sayılı TCK´nın 510. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşmına tabi olduğu,