Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/284 K.2011/334

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.09.2008 gün ve 2008/61 Esas, 2008/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın diğer sanık ... ile uzun süredir yakın arkadaş olup bu şahsın piyasaya borçlu olduğunu bilmesi, ...

İlçe Özel İdare Müdürü olan bu sanıkça adına düzenlenen ve kendisi tarafından parayı tahsil amacıyla bankaya ibraz edilen 64.000 TL.lik ödeme emrinde paranın ödenme nedeninin “ilköğretim kurumları mal alımları” olarak gösterilmesi, sanık savunmalarının kendi içinde ve diğer sanığın savunmaları ile çelişkili olduğu gibi hayatın olağan akışına da aykırı düşmesi ve mahkemenin oluşa uygun olarak beliren takdir ve kanaati karşısında, tebliğnamedeki sanık ...’in mahkumiyetine yeterli delilin bulunmadığına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiş;

dosya kapsamına nazaran sanık ...’nın görev yaptığı özel idare adına tek başına harcama yapmaya yetkili olduğunun anlaşılması nedeniyle bu hususun idare nezdinde araştırılmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiin sair temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün, 2009/2-2 Esas ve 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanık ...'in adli sicil kaydına konu olan Van 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.10.2006 tarih ve 2006/84 Esas, 2006/292 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "7- Sanık ...'in Van 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/84 Esas, 2006/292 Karar sayılı ilamı ile kesinleşmiş tekerrüre esas mahkeme ilamının bulunduğu anlaşıldığından, TCK.