Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/4717 K.2012/11386

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hayvanları için otlakiye arayan müştekinin, tanık ... ile birlikte köy muhtarı olan sanığın yanına giderek, köy merasında hayvan otlatmak istediğini söylemesi üzerine sanığın 10.000 TL vermesi halinde köy merasını kullanabileceğini belirttiği, müşteki ve sanığın pazarlık yaparak 9.000 TL'ye anlaştıkları, müştekinin kapora olarak 1.000 TL'yi sanığa verdiği,

kalan parayı da hayvanları getirdiğinde vereceğini belirttiği, akabinde sanığın merayı kullanmak için ayrıca ilçe jandarma komutanlığından da izin alınması ve bu iş için 3.000 TL daha masraf edilmesi gerektiğini belirterek, bu para ile ilçe jandarma komutanının eşine iki adet bilezik alacağını geri kalanını da komutana vereceğini söylediği, müştekinin üzerinde para olmadığını daha sonra verebileceğini belirttiği, yapılan anlaşma üzerine müştekinin ... ili ... ilçesinde bulunan eşyalarını alıp sanığın muhtar olduğu köye gelerek çadır kurduğu, sanığın müştekinin çadırına gelerek,

jandarmaya vermek üzere istediği 3.000 TL'yi vermezsen bu iş olmaz demesi üzerine müştekinin de durumu jandarmaya bildirdiği ve seri numaraları tespit edilen 3.000 TL'nin müşteki tarafından sanığa verilmesinden sonra yakalanan sanığın üzerinden söz konusu paranın ele geçirildiği,

sübutu mahkemece de bu şekilde gerçekleştiği kabul edilen eylemde, mağdurun sanığın gerçekleştireceği her türlü davranışın yasalara uygun olacağı, yetki ve olanaklarını yasaya uygun olarak kullanacağı inanç ve beklentisi içinde bulunmasına rağmen, merayı kiraya verme yetkisi bulunmayan sanığın bu inanç ve güvenden yararlanarak mağduru merayı kiralaması için yetkili mercilere yönlendirmek yerine, onun iradesini yanıltarak kiralama parasının kendisine ödenmesini temin etmek suretiyle çıkar sağladığı,

bu haliyle sanığın eyleminin ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyetine karar verilmesi, Kabule göre de, Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise,