Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/6059 K.2012/13492

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'in Osmangazi EDAŞ Kütahya İl Müdürlüğü Tavşanlı İşletmesinde hizmet sözleşmesi ile 2005 yılından itibaren tahsildar olarak çalıştığı, 31/01/2006 tarihinde Abone-Net sistemine geçildiği, sanığa sistem eğitimi verilerek kendi kullanıcı adı ve şifresi ile sistem üzerinden tahsildarlık yetkisi verildiği,

31/08/2006 tarihinde ise (ABYS) Abone Bilgi Yönetim Sistemine geçildiğinde sanığa tahsildarlar için kullanıcı adı ve şifresi verilmemesine rağmen, veznede ve kendi odasında fiilen tahsildarlık görevine devam ettiği, kurum amirinin ve diğer tahsildarların bilgisi dahilinde diğer tahsildarın şifresini kullanarak yaptığı tahsilatları gün sonunda tahsildarlara devrettiği, bu şekildeki fiili görevlendirmeye bir itirazının da bulunmadığı, bir kısım işlemlerde ise kendi şifresi ve diğer 4 veznedarın şifreleri ile abonelerin elektrik borcu ödemeleri karşılığı tahsilat makbuzu yerine tahakkuk müzekkeresi düzenleyerek,

ihbarnamelerine tahsilat kaşesi vurarak 2059 işlemle tahsil etmiş olduğu 111.852,13 TL parayı kurumun ilgili liste, defter ve fişlerine kaydetmediği, bu nedenle eylemlerin daire içinde yapılacak olağan bir denetimle ortaya çıkartılmasının mümkün olmayıp, sanığın hileli eylemlerinin ancak abonelerin başvurusu üzerine, belgelerini ibraz etmeleri ve tanık beyanları ile tespit edilebildiğinden,

bu nedenle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2. maddelerine uyan zincirleme nitelikli zimmet suçu ve 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle, mahkemece sahte tahakkuk müzekkeresi düzenlediği kabul edilen sanığın eyleminde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde, zincirleme sahtecilik suçundan da mahkümiyet hükmü kurulması gerektiği nazara alınmadan,

TCK'nın 247/1. maddesinden hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suç nedeniyle aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, TCK'nın 53/1 maddesindeki tüm hak ve yetkileri yapmaktan yasaklanmasına ilişkin hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "TCK 53/1-2-3 ve 53/5 maddelerinin uygulanmasına" ilişkin bentlerin hüküm fıkrasından çıkartılıp yerlerine "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,