KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2011/6844 E., 2012/13524 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet almak ve vermek
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıklar Ali, Mehmet ve Yusuf hakkında rüşvet almak ve vermek suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık ...'in olay tarihinde tutuklu olarak bulunduğu cezaevine cep telefonu sokmak için cezaevinde görevli olan diğer sanıklar Mehmet ve Yusuf ile rüşvet anlaşmasını 5000 mark karşılığı yaptığı halde sadece ödendiği kabul edilen 160 lira esas alınmak suretiyle 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi lehlerine uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi ve sanık ... için tekerrür şartları oluştuğu halde 765 sayılı TCK'nın 81/1-3 maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık ... hakkında rüşvet vermek suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde ise;
Sanık ...'ün suç tarihinde ...'le birlikte yaşadığı, rüşvet anlaşması tamamlandıktan sonra kendisini bulan ...'ya ...'nin talebi doğrultusunda cep telefonu ve 100 lira verdiği anlaşılan olayda rüşvet anlaşmasına ve suçuna ne şekilde iştirak ettiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden yazılı şekilde mahkümiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2011/6844, K. 2012/13524, 25 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama