Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/7850 K.2013/312

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından aynı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler gözetilerek yapılan incelemede;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle;

Cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve üye olmak suçundan sanıklar ..., ... ... ve ...,

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ... ..., ... (... oğlu) ve ...,

Nüfus cüzdanında sahtecilik suçundan sanık ...,

Haklarında kurulan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hükümler ile rüşvet vermek suçundan sanık ... ... hakkında kurulan beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... (... oğlu), ... (... oğlu)'a yüklenilen nitelikli dolandırıcılık ve özel evrakta sahtecilik suçlarının kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık eklemeli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Rüşvet vermek suçundan sanık ..., rüşvet almak suçundan sanık ... haklarında verilen mahkümiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Rüşvet almak suçundan sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 212/2-son maddesi gereğince hapis cezası dışında rüşvet aldığı toplam miktarın beş katı para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren katılan ... (SGK) yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dosyada mevcut bilgi,

belge ve temel hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmiş olduğu gözetilerek hüküm fıkrasına "sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 212/2-son maddesi gereğince rüşvet aldığı toplam miktarın beş katı olan 1.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 219/3. maddesi gereğince söz konusu miktar üzerinden 2/3 oranında indirim yapılarak 466 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 2.200 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılan ...

Kurumuna (SGK) verilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanıklar ..., ... (... oğlu), ... ... ve ... haklarında verilen mahkümiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İncelemeye konu olayda 765 sayılı TCK'nın 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddelerindeki alt sınır cezaların aynı olup zincirleme suç hükümleri yönünden mahkemenin takdirine göre alt sınırdan uzaklaşılarak arttırım yapılmış ise de, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin 765 sayılı TCK'nın 80. maddesine göre sanık aleyhine oranlar içerdiği gözetilmeden orantılılık ilkesi ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,