Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/856 K.2011/2724

Zimmet ve sahtecilik suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/03/2009 gün ve 2001/176 Esas, 2009/50 Karar sayılı ve zimmet suçu bakımından re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde kazanç müsaderesine hükmedilmesi ve katılan Tarım Kredi Genel Müdürlüğü kendisini vekille temsil ettirdiği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasındaki “Sanığın zimmet eylemi ile elde ettiği kazanç miktarı olan toplam 45.138.