Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/9005 K.2012/4380

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece gerekçeli kararda değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın ailesi ile birlikte ikamet ettiği meskende bulunan elektrik sayacının, borcundan dolayı, katılan idare yetkililerince 12/06/2006 tarihinde elektriği kesilerek mühürlendiği, idare görevlilerince 04/03/2007 günü yapılan kontrolde mühürün kırılarak elektriğin açıldığının tespit edildiği ve sayacın 46/... no.lu mühür pensi ile mühürlendiği, bu olayla ilgili davanın Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/331 Esas sırasına kaydının yapılarak yapılan yargılama neticesinde sanığın mühür bozma suçundan tecziyesine karar verildiği,

sanığın UYAP'tan temin edilen adli sicil kaydına göre bu suçla ilgili olarak sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, dava konusu somut olayda ise 26/08/2007 tarihinde yapılan kontrolde yine borcundan dolayı kesilen elektriğin sanık tarafından açılarak kullanıldığının belirlendiği, ilk davadaki iddianame tarihi 08/09/2007 olup, bunun temyize konu işbu davadaki suç tarihini de kapsadığı,

bu itibarla her iki davadaki suç ve iddianame tarihleri de gözetilerek suç işleme kararında birlik söz konusu olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 203/1, 43/1. maddelerinin bir kez uygulanması gerektiğinin kabulünde yasal zorunluluk bulunduğundan, 04/03/2007 ilk suç tarihine ilişkin olarak Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada sanık hakkında TCK'nın 203/1. maddesi uyarınca para cezasının tercih edilmiş ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması nedenleriyle,

sanık hakkında temel ceza olarak gün adli para cezası takdir edilmek suretiyle müsnet suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 203/1, 43/1, 62 maddelerinin tatbikiyle belirlenecek olan adli para cezası miktarından, ilk suça ilişkin olarak aynı mahkemenin 2007/331-460 Esas ve Karar sayılı ilamıyla verilen 3.000 TL adli para cezasının mahsup edilmesi ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesinde hapis cezası ve adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesi karşısında, temel cezanın belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıkça gösterilmeden, keza 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip,

denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen yasadaki ifadeleri aynen tekrar ederek sanık hakkındaki temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi,