Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/9140 K.2012/4475

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında tekerrüre esas ilamları nedeniyle TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve aynı nedenle hükümden sonra yürürlüğe giren CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda değerlendirme yapılması gerekmediğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların suça konu iş yerine yüzde ellişer oranında ortak olduklarına, mühürlemeden sonra da faaliyete devam ettiklerine dair ifadeleri ile suçtan fiilî ve hukuki yarar sağlayanların sanıklar olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, sanıkların eylemleri ile uyuşmayan TCK.nın 53/5 maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "Velayet hakkından;