KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2011/9567 E., 2012/4861 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
29/06/2007 tarihli elektrik kesme ve mühürleme tutanağı ile sayacın mühürlendiği, 08/12/2007 tarihli usulsüz elektrik tespit tutanağında ise elektrik kullanıldığının tespit edildiği, ancak aşamalarda sayacın elektriğinin hiç kesilmediği yönündeki savunma karşısında sayacın mühürlenip mühürlenmediği ve elektriğinin kesilip kesilmediği 29/06/2007 tarihli tutanak tanıklarına sorulmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK'nın 203. maddesinde mühür bozma eylemi için hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü halde, sanık hakkında neden hapis cezası yaptırımının tercih edildiğinin denetime olanak verecek bir şekilde gerekçeleri gösterilmek suretiyle açıklanmaması,
5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği ve işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlara göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, buna karşın mühür bozma suçunun topluma karşı suçlar arasında yer alıp, kamu idaresinin mühür koymaya yönelik iradesine karşı işlenmesi nedeniyle, mühür bozma eyleminin meydana getirdiği somut bir zarardan söz edilemeyeceğinden yasal koşulları, suçun özelliği de değerlendirilerek irdelenmeden, "zararın karşılanmaması" denilerek yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Mühür bozma suçunun meydana getirdiği somut bir zarar bulunmadığından TCK'nın 51. maddesi gereğince verilen erteleme kararının zararı tazmin şartına bağlanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2011/9567, K. 2012/4861, 8 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama