Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/11008 K.2013/6894

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakaret suçundan mağdur sayısınca cezalandırılması istemiyle TCK'nın 125/3a, 4 maddeleri ile kamu davası açılmasına rağmen, daha az cezayı gerektiren teselsül hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılan sanığa ek savunma verilmemesi bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Ancak;

Müştekilerin suç tarihinde görevli olduklarına dair görev listeleri temin edilmeden hüküm tesisi,

Görevli polis memurlarına etkili bir şekilde görevi yaptırmamak için direndiği kabul edilen sanığın suçun unsurlarından olan görevlilere karşı cebir ve tehdidi nasıl gerçekleştirdiği, ne şekilde görevlerini engellediği karar yerinde gerekçelendirilmeden ve polislerin kendisine zor kullandığı yönündeki savunması ile 21/02/2007 tarihli adli raporu karşısında 5237 sayılı Yasanın 29 ve 129/2. maddeleri de tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi karşısında, hapis cezasının tercih edilmesine neden olan hukuki gerekçeler yeterli şekilde açıklanmayarak CMK'nın 230. maddesinin ihlal edilmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde ise, "hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmünün yer alması nedeniyle,

tercih ve tayin edilecek hürriyeti bağlayıcı ceza sonradan paraya çevrilemeyeceği için sanığa para cezası verilmesi düşünülüyor ise adli para cezasının 52 ve 61. maddelerdeki esaslara göre doğrudan tayin ve tespiti yerine anılan düzenlemelere aykırı biçimde önce hürriyeti bağlayıcı ceza verilip müteakiben 52/2. madde 50/1-a uyarınca bu cezanın paraya çevrilmesi,

sanığa hapis cezası verilmesi düşünülüyor ise de aynı Yasanın 50/2. maddesindeki kısıtlama nedeniyle sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 2 ve 3. fıkra hükümleri gereğince adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi hususunun tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanığa hakaret suçundan TCK'nın 125/3-a, 4 maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 2 aylık cezadan aynı Yasanın 43. maddesi ile ¼ oranında yapılan artırımın 1 yıl 5 ay 15 gün olacağı gözetilmeden 10 ay 15 gün ceza verilerek ve buna bağlı olarak 62. madde ile 1/6 oranındaki indirimin ve para cezasının da yanlış hesaplanması sonucu netice cezanın eksik tayini,

Adli sicil kaydındaki ilamı engel teşkil etmeyen sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "sanığın geçmişteki sabıkası dikkate alınarak" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,