Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/11393 K.2013/9806

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Köy muhtarı olan sanığın köy gelirlerini deftere kaydetmeyerek mal edinmesi şeklindeki ilgilisinin beyanı ile tespit edilebilen eyleminin nitelikli zimmet vasfında olduğu nazara alınmadan suç niteliğinde yanılgıya düşülerek basit zimmet suçundan hüküm kurulması,

Suç tarihi olan 2009 yılındaki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, zimmete geçirildiği kabul edilen 4.000,00 TL'nin değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Zimmet suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi yerine, yasaklamanın "sanığın cezanın infazından sonra başlamak üzere TCK'nın 53/5. maddesi gereğince sanığın 2 yıl 1 ay süre ile muhtarlık hak ve yetkisini kullanmaktan mahrum bırakılmasına," şeklinde sınırlı olarak uygulanmasına karar verilmesi,

Hapis cezasına hükmolunan sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluğuna ilişkin hükümlerin uygulanmaması,