KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/12371 E., 2013/9510 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, işlem yapılması gerektiği gözetilmeden ve erteleme gerekçesiyle de çelişecek biçimde anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/12371, K. 2013/9510, 1 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama