Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12485 K.2013/7289

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, sanıkların eylemlerine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden ve hakaret suçundan alt sınırın yarısı oranında, direnme suçundan ise alt sınırın 4 katı olacak şekilde temel cezaların asgari hadlerden uzaklaşılarak belirlenmesi,

Daha öncesinde kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkümiyetleri bulunmayan sanıkların suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlıklar değerlendirilerek oluşacak kanaate göre haklarında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan yasal ve yetersiz gerekçe ile maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

Adli sicil kaydındaki ilamı engel teşkil etmeyen sanık ... ile kaydı bulunmayan sanık ...’in kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken,

5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "sanıkların ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair mahkememize olumlu kanaat hasıl olmadığından" şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Her iki sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Sanık ...’ın adli sicil kaydında var olan ve tekerrüre esas alınan Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesine ait ilamın ceza kararnamesi şeklinde ve kesin nitelikte olması karşısında, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında yer alan diğer mahkümiyetinin de tekerrüre esas olmadığı bu itibarla hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özge infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5275 sayılı Kanunun 108/4-5-6. maddesine göre mükerrir hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek sanık ... hakkında sadece TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,