Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12595 K.2013/8873

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141/3, CMK’nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK’nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği halde mahkeme kararında bu hususlara ilişkin olarak gerekçe yazılmayarak belirtilen yasa maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

TCK’nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla 'seçimlik hareketli' ve 'amaçlı bir fiil' olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının 'cebir veya tehdit' şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı gözönüne alındığında; alkollü olarak araç kullanan sanığın trafik denetimi sırasında alkolmetreye üflemek istememesi şeklinde gerçekleşen ve icrai davranışlar içermeyen eyleminde, üzerine atılı "görevi yaptırmamak için direnme" suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanık hakkında "hakaret" suçundan açılan kamu davasında ise; 12/11/2009 tarihli tutanak içeriğinde ve müştekilerin 12/11/2009 tarihli ifadelerinde sanığın müştekilere yönelik hakaret içeren sözler sarf ettiğinin belirtilmediği, dolayısıyla sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığı halde yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,