Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12734 K.2013/8424

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede adı geçen sanık ... hakkında herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında neticeten 3.000 TL yerine 4.000 TL adli para cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki sanığa sonuç olarak hükmolunan '4.000 TL' adli para cezasının '3.000 TL'ye indirilmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hakaret ve direnme suçlarından temel ceza belirlenirken dayanılan gerekçelerin TCK'nın 61. maddesine göre cezanın alt sınırdan tayinine yönelik olması, sanığa aynı zaman diliminde işlediği direnme suçundan verilen hapis cezasının benzer gerekçelerle paraya çevrilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi karşısında, hapis cezasının tercih edilmesine neden olan hukuki gerekçeler yeterli şekilde açıklanmayarak CMK'nın 230. maddesinin ihlal edilmesi ve bu suretle takdirde çelişkiye düşülmesi,

Kabule göre de;

Hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,