Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12760 K.2013/8605

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde orman muhafaza memuru olarak görev yapmakta olan katılan ... ile ...'ın çifte Pınarlar mevkiinde yaptıkları denetimde, yoldan geçmekte olan ve römorkunda orman emvali bulunan bir kamyon gördükleri ve bu aracı takip ederek görevleri kapsamında kontrol etmek için durdurdukları, bu sırada işlem yapılmasına engel olmak isteyen sanıklar ... ve ...'ın katılana saldırarak yaralayıp sanıklardan ...'ın katılanın belinde bulunan zimmetli tabancayı aldığı ve bu tabancayı müştekiye doğrultarak "bu akşam her şey bitecek,

seni yaşatmayacağım" diye tehdit ettiği şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda sanıkların eylemlerinin subutu halinde yağma suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, bu suçla ilgili delillerin tartışılıp, yargılama yapma görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, sanıkların yoğun kasıt altında işlenen eylemlerine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden temel cezaların asgari hadlerden belirlenmesi,

Eylemin irade birliği içinde hareket edilerek silahtan sayılan tabanca ile işlenmesine rağmen, sanıklar hakkında TCK'nın 265/3, 4. maddelerinin uygulanmaması, Hakaret suçunu alenen işleyen sanıkların cezasında TCK'nın 125/4. maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

Suç tarihinde sanıklardan Özgür’ün sabıkasız olduğunun, Orhan'ın ise adli sicil kaydındaki ilamların silinme şartlarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/06/2008 gün 2008/149-163, 13/11/2007 gün 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden "Katılan ...'un şikayetinin devam etmesi nedeni ile" şeklindeki yasal ve yeterli olamayan gerekçe ile sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,