KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/13714 E., 2014/2755 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet, görevi ihmal, denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hazine vekilinin sanık ...'ın görevi ihmal ve sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçlarına yönelik temyiz talebinin, bu suçların 3628 sayılı Kanunun 18. maddesinde sınırlı olarak sayılan suçlar kapsamında bulunmaması ve Hazinenin anılan suçlardan doğrudan zarar görmemesi karşısında davaya müdahil olarak katılması mümkün olmayıp, verilen hükmü temyiz etme yetkisi de bulunmadığından, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı da gözetilerek, zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'ın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin tümünün kullanılmasından yasaklanması yerine, bu maddedeki haklardan sınırlı biçimde yasaklanmasına karar verilmesi ile zimmet konusu paranın tamamının tahsil edilmediği ve etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı halde TCK'nın 248/2. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğunun 53/1-a maddesi ile sınırlı olarak uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan maddenin (b) bendinde yazılı haklardan da yasaklanma kararı verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/13714, K. 2014/2755, 13 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama