KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/13923 E., 2013/9992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözününde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İnfaz koruma memurlarının, sanığın oda dışından sigara alışverişi yapmasına izin vermemeleri üzerine, sanığın kapısı kilitli bulunan kendi odası içinden mağdurlara hitaben "...sizleri aldırtıp öldürteceğim, sizleri yaşatmayacağım..." şeklinde bağırmaktan ibaret eyleminde, mağdurların yerine getirdikleri bir görevin engellenmesinin veya engellenmeye çalışılmasına yönelik bir hareketin söz konusu olmadığı, sanığın talebinin mağdurlarca yerine getirilmemesinin sonrasında oluşan bir eylem olduğu nazara alınıp, görevi yaptırmamak için direnme suçunun nasıl oluştuğu, sanığın hangi görevin yapılmasını engellediği açıklanmadan ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesindeki tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın bir fiil ile birden fazla kamu görevlisine karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında arttırım yapılmaması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/13923, K. 2013/9992, 23 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama