KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/14628 E., 2014/109 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/115507
- Mahkemesi
- Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/02/2012
- Numarası
- 2011/84 Esas, 2012/30 Karar
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Avukat olarak görev yapan sanığın, Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/394 Esas sayılı dava dosyasında katılan S.. E.. vekili sıfatıyla 04/10/2004 tarihli dava dilekçesi ile açtığı önalım ve ecrimisil davasında ihtiyati tedbir talebinde bulunmaması nedeniyle yargılama aşamasında davalının satın aldığı bedelden daha yüksek bir bedelle başkasına devredilen ve müşterek mülkiyete konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda, 22/12/2005 tarihli ilam ile intifadan men koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle ecrimisil davasının reddine, önalım davasının ise kabulüne karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla;
Kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilen davanın aleyhe sonuçlanan bölümü yönünden temyiz yoluna başvurulmaması eyleminde, yasal şartları oluşmadığı için ecrimisil talebinin reddedileceğini bildiğini belirten sanığın buna rağmen açtığı davanın müvekkili aleyhine sonuçlanması üzerine bu kararı temyiz etmeyerek katılanın mağduriyetine neden olduğu, ihtiyati tedbir talebinde bulunmaksızın açtığı önalım davasında ise, davacının ilk satış parası üzerinden alabileceği taşınmazı, tedbir talebinde bulunulmaması nedeniyle daha yüksek bedel üzerinden almak zorunda kaldığı ve katılanın mağduriyetine neden olunduğu,
yargılama aşamasında taşınmazın el değiştirmesi sonucu dahili davalı yönünden ihtiyati tedbir talebinde bulunulması üzerine mahkemece tedbir kararı verildiğinin tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı ve bu şekilde sübuta eren üzerine atılı suçtan sanığın cezalandırılması gerektiği halde, yetersiz gerekçeyle beraetine karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/14628, K. 2014/109, 7 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama