Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/14784 K.2014/2299

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanık hakkında 12/08/2002 günlü iddianameye konu zimmet iddiası ile bu davaya konu 08/01/2002 günlü iddianamedeki zimmet iddialarının farklı olduğu gözetilerek, Dairemizin 07/06/2012 gün ve 2008/16825 Esas, 2012/6482 sayılı Kararıyla bozulan, mahkemenin 15/05/2008 tarih ve 2002/93 Esas, 2008/47 sayılı Kararına konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak kesinleşmemiş ise birleştirilmesi yoluna gidilmesi, kesinleşmesi halinde onaylı örneği alınarak, bu davaya konu eylemlerin sübut bulup bulmadığı,

sabit ise ayrı suç oluşturup oluşturmayacağı veya sanık hakkında teselsül hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı, uygulama koşullarının bulunması halinde de, 5237 sayılı Yasanın 247. maddesinde para cezası öngörülmemekte ise de; tüm eylemler ve bu bağlamda zimmetine geçirdiği toplam miktar tespit edilerek, zimmetin niteliği, etkin pişmanlık ve değerden dolayı indirim hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve özel dairelerin istikrar kazanmış uygulamalarında açıklandığı üzere; kazanılmış hakkın cezanın türü ve miktarı ile sınırlı oluşu nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesi uyarınca, resmi veya özel evrakta sahtecilik yapılarak bir başka suç işlendiğinde hem işlenen suçtan hem de sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinden sanığın üzerine atılı "nitelikli zimmet" suçunu işlerken kullandığı evraklar üzerinde sahtecilik suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünden inceleme yapılması,