KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/15283 E., 2014/2372 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Sanıklar ... ve ...'ün zimmet ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraetlerine, sanık ...'ın zimmet suçundan beraetine, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde, “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” hükmü yer almaktadır. Ayrıca “tavsif”'in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün 2009/7-7, 15/07/2009 gün 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri Kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.
İddianamede özetle "Sanık ...'ın Türkiye ...Bankası ...
Şubesinde görev yaptığı sırada banka müşterisinin bankadaki mevduat hesabında usulsüz işlemler yaparak zimmetine geçirdiği, diğer sanıkların da bu suça iştirak ettiğinin" iddia edilmesi karşısında, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükmün incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, yanlış gösterilen sevk maddelerinin değil vasfı iddianame metninde açıkça anlatılan bankaya yönelik zimmet suçunun dikkate alınması gerektiği, suç tarihine nazaran temyiz inceleme görevinin 7. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/15283, K. 2014/2372, 5 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama