Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15627 K.2014/2699

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Müştekiler ve tüm tutanak tanıklarının ayrıntılı biçimde beyanları alınıp, tanık O.. K..’ın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra sanığa isnat edilen eylemlerin sübut ve gerçekleşme biçimleri ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi yerine noksan araştırma ile hükme varılması,

Anayasa'nın 141, CMK'nın 34, 230, 232 ve 289/1-g maddelerinin amir hükümleri uyarınca hükmün gerekçesinde savunmada ileri sürülen görüşlere ve bunların değerlendirilmesine, sanığın sabit görülen eylemlerinin neler olduğuna, suçların tüm unsurlarına, gerçekleşme biçimlerine ve nitelendirilmesine yer verilmesi, hükümlere esas alınan delillerin tahlil ve tartışması yapılarak, hangi kanıtla neden bu sonuca varıldığının her iki iddia bakımından ayrı ayrı ortaya konması, delillere itibar edilme veya edilmeme nedenlerinin vurgulanması,

görevliye direnme suçuna teselsül hükümlerinin uygulanmamasını ve hakaret eylemlerinin ise iki ayrı suç kabul edilmesini gerektiren hususların belirtilmesi, maddi gerçeğin kanıtlara dayalı olarak tarafları inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta ifade edilmesi gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan yazılı biçimde yetersiz gerekçelerle mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu tek fiille birden fazla jandarma görevlisine karşı işlediği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca verilen cezasının aynı Kanunun 43. maddesiyle artırılmaması suretiyle noksan ceza tayini,

Aynı olay sırasında iki müşteki jandarma görevlisine yönelik olarak gerçekleştirilen hakaret eylemlerinin TCK'nın 43/2. maddesindeki düzenleme nedeniyle zincirleme biçimde kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın iki ayrı hakaret suçundan mahkumiyetine kararı verilmesi,