Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15729 K.2014/2515

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanık T.. A.. müdafiin duruşmalı inceleme talebinin sonuç ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, O yer C.Savcısının temyizinin sanıklar lehine olduğu da nazara alınarak incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık F.. D.. hakkında nitelikli dolandırıcılık, H.. Ç.. hakkında ise nitelikli dolandırıcılık, özel ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Her iki sanığa iddianamede zimmet ve ihaleye fesat karıştırma olarak yüklenen fiillerin sübutu halinde ancak kamu kurumuna karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği, sanık H.. Ç..'ye yüklenen sahtecilik fiillerinin ise tüm belgeleri imzalama yetkisi verilmesi, Çiğli Belediyesi'ne ait bir şirket olan K..'ın S..D..İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şirketine borçlu olduğu ve bu yönde protokol düzenlendiği, faturaları düzenleme ve çekleri ciro etme fiillerini amirinin talimatıyla gerçekleştirmesi, çeklerin K..'ın borçlarına karşılık ciro edilmesi gözetildiğinde sahtecilik suçu unsurları ve kastının bulunmadığı, bu fiillerin sübutu halinde ancak zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği, bu suçlar için 765 sayılı Yasanın 504 ve 240. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımı süresinin söz konusu olduğu,

son suç tarihi olan 2004 yılı ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu davaların zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar T.. A.., İ.. D.., H.. A.. ve M.. C.. haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Lehe kanun karşılaştırması sırasında 765 sayılı TCK'nın 342/1. maddesine göre alt sınır cezanın 2 yıl hapis olduğu nazara alınmadan, temel cezanın takdiren denilmek suretiyle 4 yıl hapis olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesi ile alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek 3 yıl hapis cezası verilmek suretiyle hükümlerin karıştırılması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Sanık T.. A.. hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Suça konu 400.000 TL'nın 27/08/2003 tarihinde sanık tarafından çekilmesinden sonra Çiğli Belediyesinin temizlik işlerini yapan ve aynı zamanda % 95 oranında pay sahibi olduğu belirtilen K... Ç... B...S.. H.. Tic. Ltd.

Şirketine ödendiğine ve söz konusu paranın bu şirket yetkilisince çekildiğine dair aynı günlü belge ile belediyenin Vakıflar Bankası nezdindeki hesabından yapılan ödemeye ilişkin ekstrenin temyiz dilekçesi ekinde sunulması karşısında, bu savunma üzerinde durulmak suretiyle, Ç..B.. ait defter, kayıt, belgeler, banka hesap ekstreleri ve tüm dökümanların getirtilmesinden ve dosyanın tümüyle konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek;

tüm iddia, savunma ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek iddianamede anlatılan eyleme konu paranın kim tarafından, nasıl ve ne miktarda, hangi tarihte çekildiği, nerelerde kullanıldığı veya kullanılmış gibi gösterildiği, bunlara dair harcama ve gider belgelerinin bulunup bulunmadığı, sanığın iddianamede belirtilen eylem ile ilgili sorumluluğunun olup olmadığı, varsa nasıl ve neden kaynaklandığı, kendisine veya başkalarına haksız bir menfaat temin edip etmediği,

mal edindiği miktar varsa ne kadar olduğu hususlarında ayrıntılı rapor aldırılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

29/12/2005 günlü iddianame ile sanığın 765 sayılı TCK'nın 504/7. maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilmesine, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde de yer almamasına rağmen CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden zimmet suçundan hüküm tesisi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesine göre hak yoksunluğuna karar verilmemesi,