Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/16089 K.2014/3032

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Üç polis memuru tarafından tutulan 12/03/2011 tarihli tutanakta sanığın tefecilik yaptığı tespitine karşın, 26/10/2011 tarihli önceki tutanağı tanzim eden iki polis memurunun da aralarında bulunduğu üç görevlinin tanzim ettiği tutanakta ise faiz karşılığında borç para verecek parasının bulunmadığının belirtilmesi karşısında tutanaklar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Tanık K.. Ö..'in hazırlıktaki ifadesinde sanıktan, müştekiye verdiği borca karşılık faiz tahsil ettiğini duyduğunu beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında bunu müştekiden duyduğunu anlattığı ve bu konudaki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 3/1. maddesi-fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenleme karşısında; temel ceza ilgili kanun maddesinde öngörülen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte değerlendirilip aynı Kanunun 61/1. maddesinde yedi bent halinde sınırlı sayılan hangi ölçütlere ne şekilde dayanıldığının somut gerekçelerle ve denetime olanak verecek şekilde gösterilmemesi,

Gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Gerekçeli kararda, sanığın savunmasına yer verilirken adının farklı yazılması, dosyayla ilgisi olmayan ve dinlenmeyen tanık A.N. G.’in beyanından söz edilerek karışıklığa yol açılması,