Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/16253 K.2014/3281

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 16/05/2012 havale tarihli ek temyiz dilekçesi ile bipolar duygulanım bozukluğu ve depresif nöbet hastalığı olduğunu belirtip bu nedenle ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını talep etmesi ve dilekçe ekinde sunduğu ilaç kullanım raporları karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının CMK'nın 74. maddesine göre usulen araştırılıp saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan yasadaki ifadelerin soyut tekrarından ibaret gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, hakaret suçundan temel ceza alt sınırın yarısı oranında olacak şekilde belirlenmesine rağmen; görevi yaptırmamak için direnme suçundan aynı gerekçelere yer verilerek temel cezanın alt sınırın dört katı olacak şekilde tayin edilmesi,