Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/3619 K.2012/12981

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 04/10/2011 gün ve 167-194; 20/12/2011 gün ve 364-287; 27/12/2011 gün ve 286-295 sayılı Kararlarında ayrıntısı ile açıklandığı üzere kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında daha ağır olan Iğdır Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2004 gün ve 2004/415 Esas, 2004/609 Karar nolu ilamı yerine daha hafif olan ve aynı zamanda 6273 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 5941 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca idari yaptırıma dönüşen 3167 sayılı Yasanın 16/1. maddesinde düzenlenen karşılıksız çek keşide etme suçuna ilişkin İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2007 tarihinde kesinleşmiş 2000/2141 Esas, 2004/738 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinden “04/06/2007 tarihinde kesinleşmiş İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2007 tarihinde kesinleşmiş

2000/2141 Esas, 2004/738 Karar sayılı” ibaresi çıkartılarak yerine “Iğdır Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2004 gün ve 2004/415 Esas, 2004/609 Karar sayılı” yazılmak fakat karşı temyiz bulunmadığından hükmün aynı bendine “5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınamayacak nitelikteki İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin