KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/3725 E., 2013/1530 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Görevi yaptırmamak için direnme suçunda sanıkların birlikte birden fazla görevliye direnmesi nedeniyle haklarında TCK'nın 265/3 ve 43. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, uygulama maddesi olan TCK'nın 265/1 yerine TCK'nın 165/1. maddesinin yazılması ise maddi hata niteliğinde olup mahallince her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarında TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hükmolunan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/3725, K. 2013/1530, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama