Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/3744 K.2013/1770

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın, kararın tefhim edildiği 20/07/2011 tarihli 5. celsede sanığın suçtan kaynaklı zararını gidermediğini beyan etmesi karşısında sanık hakkında tesis olunan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılması mümkün görülmediğinden, tebliğnamede yer alan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi amacıyla kararın bozulması gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılan ile aralarında düzenlenen vekaletname uyarınca açtığı tazminat davasının davacı taraf lehine sonuçlanması sonrasında söz konusu mahkeme ilamını icra yolu ile takibe koymak suretiyle tahsil etmiş bulunduğu meblağı hak sahibi olan katılana ödemeyerek, mesleği nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin yararına olarak zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Gerekçeli kararda, 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesi uyarınca hüküm kurulduğu belirtildiği halde hüküm fıkrasında sanığın TCK'nın 257/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,