KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/3753 E., 2013/1442 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olay tarihinde avukat olan müştekinin bürosunda, sanık ile aralarında husumet bulunan müvekkilleriyle görüştüğü sırada sanığın büronun camına sert bir cisimle vurduğu, olay yerinden ayrılırken büro dışına çıkan müştekiye hitaben “bana Zafer derler, ben bu adı boşa almadım, adam öldürmedim, size burada avukatlık yaptırmayacağım, burayı yakar yıkarım, ananızı avradınızı sinkaf ederim” diyerek üzerine yürüdüğü olayda; sanığın amacının, müştekinin aralarında husumet bulunan ...'nun avukatlığını yapmasını engellemek olduğu kabul edilerek görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkümiyet kararı verilmiş ise de;
müştekinin sanığa yönelik olarak kullanacağı ve sanığın direnmesine neden olabilecek bir görevi bulunmadığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 265/1-2 maddesinde düzenlenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, ancak şartlarının varlığı halinde TCK'nın 117. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun veya 106. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun oluşabileceğinin karar yerinde tartışılmaması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/3753, K. 2013/1442, 28 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama