Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/4510 K.2013/5385

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Edimin ifası sürecinde görev alan ilgili kamu görevlileri hakkında zamanaşımı süresi içinde soruşturma yapılması mümkün görülmüş olup; Suç tarihi 25/01/2007 olduğu halde karar başlığına yanlış yazılmış olması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olduğundan, Sanığın eylemleri sabit görülerek mahkümiyetine karar verilmesine rağmen, hükümde 5237 sayılı TCK'nın 236/2-a maddesi delaletiyle ibaresine yer verilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 236. maddesinde edimin ifasına fesat karıştırma halleri yasa koyucu tarafından tahdidi olarak sayılmış olup, maddede sayılan seçimlik hareketlerin ya da faillik durumunun genişletilmesinin anılan Yasanın 2. maddesindeki kanunilik ilkesine aykırılık teşkil edeceğinde bir kuşku bulunmadığı, her ne kadar bir kısım öğretide özgü suç olarak kabul edilmese de madde metni gerekçesiyle birlikte incelendiğinde.

2. fıkranın “a” ve “b” bentlerinde yüklenici konumundaki kişiler ve temsilcileri ile edimin ifası sürecinde görev alan ilgili kamu görevlilerinin, “c”, “d” ve “e” bentlerinde ise edimin ifası sürecinde görev alan ilgili kamu görevlilerinin suçun faili olabileceği, dolayısıyla söz konusu suçun özel faillik niteliği taşıyan kimselerce işlenebileceğinde bir tereddüt bulunmadığının kabulü gerektiği,

bu itibarla 5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan ve TCK'nın 236/2-e maddesi uyarınca ihale sürecinde görev alan kamu görevlisi tarafından işlenebilen edimin ifasına fesat karıştırma suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri gözetilerek yapılan incelenmede;

Dava konusu olayda sanığın Çankırı E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yakıt alımına ilişkin 21/12/2006 tarihinde yapılan ihaleyi kazandığı, T.P.A.O. Araştırma Merkezi raporuna göre teslim ettiği yakıtların sözleşmeye uygun olmadığının tespiti üzerine sözleşmesinin feshedildiği, sanığın ihale şartnamesine aykırı olarak yakıt teslimi eylemiyle 5237 sayılı TCK'nın 236/1.2-a maddesinde yazılı kamu kurum ve kuruluşlarına karşı taahhüt altına girilen edimin ifasına fesat karıştırma suçunun oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2000 Tarih, 1999/12 E. 2000/169 K. sayılı ilamı ile hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın infaz tarihinin 26/07/2003 olduğu ve bu nedenle de şartları oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılıp “Hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,