Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/4525 K.2014/498

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Şikayetçi Hazine vekilinin 21/02/2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin sanıklar müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tanık beyanları ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların katılanı ihaleye girmemesi konusunda tehdit ettikleri hususunun şüpheli kaldığı, ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m.38/4, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m.142/2),

katılanın ve tanık Necati’nin çelişkili ifadelerinin diğer tanık anlatımları da dikkate alındığında mahkumiyet için yeterli olmadığı bu itibarla da sanıkların atılı suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 30/04/2013 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Yasanın 12. maddesi ile TCK'nın 235. maddesinde değişiklik yapılması karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü nazara alınarak sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,