Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/5108 K.2013/2315

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın tehdit suçundan verilen beraet hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine, incelemenin görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura hakaret suçlarından verilen mahkümiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın birden fazla görevli polisi tehdit ederek görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerde yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3.