Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/5227 K.2012/8827

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Acak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suteriyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Lehe yasanın tespiti sırasında hapis cezalarının aynı olduğu, ancak feri ceza bakımından 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilmiş ise de; 5237 sayılı Yasada belirlenen hak yoksunluğunun 765 sayılı TCK'nın 230/2. maddesinde öngörülen memuriyetten yoksun bırakma cezasından daha geniş kapsamlı olduğu gözetilip her iki yasaya göre uygulamanın somut olarak karar yerinde gösterilmesi ve buna göre lehe yasanın tespiti gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın memuriyetten men cezası öngörmediği biçiminde yasal olmayan gerekçe ile hüküm tesisi,