Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/5309 K.2012/8710

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Belediye Başkanlığı'nın 26/02/2009 tarihli yazısından sanık ...'un 1997 yılından 14/04/2004 tarihine kadar zabıta memuru kadrosuyla belediye fen işlerinde görev yaptığı, 15/04/2004 tarihinden sonra ise aynı birimde tekniker kadrosuyla göreve devam ettiği ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 28/1. maddesine göre mahkeme kararının tebliğden itibaren 30 gün içinde yerine getirilmesi gerektiğinden, sanık yönünden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ... yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklara isnat olunan görevi kötüye kullanma suçlarının kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihleri olan 24/12/2003 ve 23/09/2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Sanığın suça konu ruhsatı 28/12/2004 tarihinde imzaladığı, idarenin ön inceleme emrini 02/09/2005 tarihinde verdiği, verilen soruşturma iznine yapılan itirazın ... Bölge İdare Mahkemesince 10/02/2006 tarihinde reddedilip kararın kesinleştiği, zamanaşımının 5 ay 8 gün süre ile durduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK'nın 240 ve 5237 sayılı Yasanın 257/1. maddeleri uyarınca ceza tayini ile aralarında karşılaştırma yapılarak lehe yasanın denetime imkan verecek şekilde belirlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması;