Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/610 K.2013/913

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Tebliğnamede adlarına yer verilen sanıklar ... ve ...'e ilişkin hükümler yönünden herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

İddianameyle, kooperatif yöneticisi olan sanıkların, Çevre ve Orman İl Müdürlüğünce kullandırılan Or-Köy kredilerinin işletme sermayesi olarak kullanılan kısmını hayali belgelerle gerçekleştirerek haksız kazanç temin ettikleri, kooperatifin yapmış olduğu yem ve süt satışıyla orman emvali işinden doğan gelirleri kooperatif kayıtlarına intikal ettirmedikleri, bu işlemlere ait borçları kooperatife yükleyerek haksız kazanç temin ettikleri ileri sürülerek, mahkemece sabit kabul edilen diğer eylemle birlikte zimmet suçundan 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi de uygulanmak suretiyle cezalandırılmalarının talep edildiği,

bununla birlikte yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda iddia konusu tüm hususlar irdelenmeksizin, salt kooperatif işletme binası inşaatından dolayı müteahhit firmaya ödenmesi gerekirken ödenmeyen ve sanıkların uhdesinde bulunan 5.000 TL. tutarındaki zimmetin varlığı kabul edilip sadece bu eylemden ötürü cezalandırıldıkları, Başkontrolör raporu ve dosya kapsamına göre iddia konusu tüm eylemler değerlendirildiği ve yasal unsurları bulunduğu takdirde eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturması,

TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ve ayrıca tespit edilecek toplam zimmet miktarına göre de değer azlığı indiriminin de uygulanmaması ihtimalinin bulunduğu anlaşılmışsa da, bu hususlar aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi tatbik edilirken somut olayda uygulama yeri bulunmayan 53/1-a maddesinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "sanıkların TCK 53/1-a maddesinde belirtilen sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden;

bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten takdiren 1 yıl 6 ay süreyle yasaklanmalarına" ibaresinin çıkartılıp, yerine "Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıkların, aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince,