KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/6480 E., 2013/3572 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi ihmal
- Hüküm
- Beraet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Avukat olan sanığın, müvekkili katılanlar adına 30/04/2008 tarihli dava dilekçesiyle Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/175 Esas sayılı dosyasında davalılar aleyhine menfi tespit ile tapu iptali ve tescil davası açtığı, mahkemece 05/06/2008 günlü karar ile iş bölümü itirazının kabulü ile dava dilekçesinin iş bölümü nedeniyle reddine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Adana Nöb.
Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği, sanık avukatın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193. maddesi gereğince yüzüne karşı tefhim olunan karar tarihinden itibaren 10 gün içerisinde karşı tarafa görevli ve yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunlu olduğu halde yasal süresinde bu yola tevessül etmediğinden Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25/07/2008 tarih, 2008/175 Esas ve 2008/223 sayılı Kararı ile HUMK'nın 193/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği,
bu kararın da temyiz edilmeksizin 10/10/2008 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararda davacı katılanlar aleyhine vekalet ücretine hükmedildiği, ayrıca yapılan masrafların davacılar üzerinde bırakılmasına ve 14,00 TL maktu harcın peşin alınan harçtan mahsubuna karar verildiği, bu suretle sanığın görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek katılan müvekkillerinin mağduriyetine neden olduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, üzerine atılı görevi ihmal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, yazılı gerekçeyle sanığın beraetine karar verilmesi,
Kabule göre de; Yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraetine karar verilmesine rağmen, hükümde CMK'nın 223/2-c maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
.../... -2-
...
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/6480, K. 2013/3572, 17 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama