Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/6487 K.2013/5868

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01/06/2010 tarihli olay tutanağı içeriğine göre bir olay nedeniyle karakolda ifadesi alınmak istenen sanığın, ifade ve kimliğini vermeyeceğini, tutanaklara imza atmayacağını söyleyip karakoldan çıkıp gittiği sırada görevli polis memurlarınca zor kullanılarak karakola götürülmeye çalışıldığı, direnme suçunun yasal öğelerinden olan cebir ve tehdit içeren eylemlerinden bahsedilmediği,

tutanak tanıklarından ...ve ... ile tanık ...'nın da olay tutanağının içeriğini doğrular şekilde beyanda bulundukları, tanık ...'in ise soruşturma aşamasında olay tutanağına uygun şekilde anlatımda bulunmasına karşın, yargılama sırasındaki anlatımında "sanık içeri girmemek için polis memurlarını itekledi" şeklinde beyanda bulunması karşısında, tutanakla tanık beyanları arasındaki çelişkinin yöntemince giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,