KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/6495 E., 2013/3968 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığından müdafiin vaki duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;
Tüm dosya içeriğinden tefecilik suçunu zincirleme şekilde işlediği anlaşılan sanık hakkında yasal koşulları bulunduğu halde 5237 sayılı Yasanın 43. maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde sanığın 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1-2-3 maddenin uygulanmasına ilişkin bentlerin hüküm fıkrasından çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/6495, K. 2013/3968, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama