Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/6661 K.2013/5170

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mükerrir olan sanığın direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı işlemesine, hakaret suçunu ise alenen işlemiş olmasına rağmen hakkında TCK'nın 43/2, 125/4, 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, hakaret suçu ile ilgili hükümde altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünün koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin her mahkümiyet hükmü için ayrı ayrı uygulanması gerektiği halde görevi yaptırmamak direnme suçu ile ilgili hükümde hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, her iki suça ilişkin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hakaret suçuna ilişkin kurulan hükümde yer alan hak yoksunluğuna ilişkin c bendinin çıkarılarak yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar,” denilmek,