Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/7519 K.2013/5126

düzenlenmesinde yalan beyan HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Anayasa Mahkemesinin 07/10/2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23/07/2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı; iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin 2842 ve 5219 sayılı Yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07/10/2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/06/2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün, 2012/420 Esas,

2012/1771 sayılı Kararı uyarınca 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı ve sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile 3/4 oranında indirim yapılması karşısında hükümden sonra yapılan değişikliğin sanık lehine olmadığı gözetilerek incelemenin sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,