Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/7659 K.2013/4599

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suç nedeniyle aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, sadece “memuriyet görevinin yasaklanmasına” ilişkin hak yoksunluğuna karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın 1993 yılında Tavas Devlet Hastanesinde Yardımcı Hizmetler Sınıfında gassal unvanıyla göreve başladığı, 09/09/1997 tarihinden itibaren Döner Sermaye Saymanlığında veznedar olarak, 01/05/2002 tarihinden sonra da sayman mutemedi olarak görevlendirildiği, uzun süre bu görevi benimseyip yürüttüğü, gassalların görevini düzenleyen Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 162 ve diğer maddelerinde başka görevde çalıştırılmalarını yasaklayıcı bir düzenlemenin bulunmadığı,

bu durumda oluşa uygun olarak işlediği sabit görülen “veznedarlık ve sayman mutemetliği görevini sürdürürken vezne ve saymanlık mutemedi alındıları ile yaptığı tahsilatların bir kısmını tahsilat kayıtlarına intikal ettirmeyerek ve saymanlık hesaplarına yatırmayarak mal edinme” eylemlerinin zimmet olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığından bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre, mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde kazanç müsaderesine hükmedilmesi,