Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8624 K.2013/6444

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın karıştığı kavga olayına müdahale eden polis görevlilerine karşı direndiği iddia edilen olayda, tutanak içeriği ve beyanlarda kamu görevlilerine görevlerini yaptırmamak için sanık tarafından gerçekleştirilen cebir veya tehdit eyleminden açıkca bahsedilmemesi de gözetilerek; direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkümiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemiş olduğu kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağına karar verildiği halde, altsoyu dışındaki kişiler bakımından 53/1-c maddesindeki hakların tümünün cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenen bir suç olmadığı gözetilmeden 53/5. maddeye göre sanığa ihtarat yapılması,