Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8907 K.2013/8547

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/9. maddesinde belirtilen “adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” şeklindeki düzenlemenin 19/12/2006 tarihinde 5560 sayılı Kanunla yürürlüğe girdiği,

iddianamede ve gerekçeli karar başlığında da suç tarihi dosya kapsamına uygun olarak 11/03/2008 olarak tespit ve kabul edildiği halde, temel adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK'nın 61/9 ve 203/1. maddeleri uyarınca 180 gün olduğunun nazara alınmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanmasına ve taksitlendirilmesine ilişkin uygulama maddeleri gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması da mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,